Anders

Even iets heel anders.
Mijn zoontje houdt van anders. Hij is er gek op. Zijn lievelingskleur is roze en hij draagt het liefst twee verschillende kleuren sokken. Hij is gek op dansen en klimt het liefst langs de buitenkant naar boven om van de glijbaan af te kunnen gaan in plaats van het trappetje te gebruiken.

Een vriendin op facebook postte dit plaatje, wat leidde tot een discussie over anders zijn

princess-batman
Bron

En ik? Ik hou mijn hart vast.
Ja, hij kan zich pijn doen, fysiek of doordat anderen hem pesten. Maar ik laat hem. Als er iets gebeurd weet hij dat ik er voor hem ben, en hem help om ermee om te gaan.
En rustig leg ik voor de duizendste keer aan een kindje uit dat hij een roze petje op heeft omdat hij dat mooi vindt. En de reactie van die kinderen? Ze zeggen ‘OK’ en gaan weer verder waar ze mee bezig waren.

’s Avonds voor het slapen gaan lees ik samen met de jongens de boeken van Dolfje Weerwolfje. De vader van Timmie en Dolfje houdt van anders. En iedere keer als zijn kledingkeuze beschreven wordt, bijvoorbeeld een theemuts op zijn hoofd, bijpassende badjas en slippers, of een bloempot op zijn hoofd en een duikbril op, zit hij te stralen. Zo anders zou hij ook wel willen zijn!

Mijn zoontje voelt zich veilig en zelfverzekerd genoeg om anders te zijn. Hoe hij zich kleed en gedraagt is zijn keuze, zolang dit maar niemand kwaad doet. Zolang dit zijn eigen keuze maar is. En het resultaat? Een heel tevreden, intens blij jongetje. Met een roze pet op 😉